| Reż. Alauda Ruiz de Azúa |
| Francja, Hiszpania 2025 |
| dramat |
| 1 godz. 55 min. |
| Blanca Soroa, Patricia López, ArnaizMiguel Garcés |
REKOMENDACJA:
OPIS:
„Niedziele” to hiszpański dramat w reżyserii Alaudy Ruiz de Azúa, który z pozornie kameralnej historii buduje film o dużym ciężarze emocjonalnym i społecznym. Bohaterką jest 17-letnia Ainara, inteligentna i wrażliwa dziewczyna, która niespodziewanie deklaruje chęć wstąpienia do zakonu klauzurowego. Jej decyzja burzy rodzinny porządek i staje się punktem wyjścia do subtelnej, lecz coraz bardziej intensywnej konfrontacji między pokoleniami.
Reżyserka z precyzją obserwatorki skupia się na dynamice rodzinnych relacji, unikając jednoznacznych ocen i sensacyjnych uproszczeń. „Niedziele” to film o wolności wyboru, granicach autonomii i napięciu między indywidualnym powołaniem a oczekiwaniami bliskich — opowiedziany w powściągliwym, realistycznym stylu, opartym na aktorskich niuansach i uważnej dramaturgii codzienności.
Film miał światową premierę w Konkursie Głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w San Sebastián, gdzie został uhonorowany Złotą Muszlą – jedną z najważniejszych nagród w europejskim obiegu festiwalowym. Po sukcesie festiwalowym „Niedziele” trafiły do szerokiej dystrybucji w Hiszpanii, gdzie okazały się nieoczekiwanym hitem kinowym, przyciągając do kin ponad 500.000 widzów i potwierdzając, że kino autorskie może skutecznie funkcjonować także poza obiegiem festiwalowym.
GALERIA:
POROZMAWIAJMY O:
Jakie wrażenie wywarł na Tobie ten film?
Która scena lub moment zapadły Ci w pamięć najmocniej – i dlaczego?
O których wartościach z listy poniżej opowiada film?
Film stawia w centrum indywidualny wybór, który jest trudny do zaakceptowania przez otoczenie.
Jak oceniasz decyzję Ainary?
Czy widzisz ją bardziej jako akt odwagi, ucieczki, konsekwencji wiary – czy potrzeby autonomii?
Czy w filmie łatwo było jednoznacznie opowiedzieć się po jednej stronie?
Z kim było Ci bliżej: z bohaterką czy z jej ciotką?
Film pokazuje napięcie między wolnością jednostki a odpowiedzialnością wobec bliskich.
Gdzie według Ciebie przebiega granica między prawem do samostanowienia a odpowiedzialnością za innych?
Czy każda decyzja osobista jest tylko „nasza”?
Czy zdarzyło Ci się w życiu podjąć decyzję, której inni nie rozumieli lub nie akceptowali?
Jak wpłynęło to na Twoje relacje?
Relacje rodzinne w filmie są pełne niedopowiedzeń, emocji i sprzecznych oczekiwań.
Jak film pokazuje komunikację (lub jej brak) w rodzinie?
Które rozmowy – albo ich brak – były dla Ciebie najbardziej poruszające?
Czy bohaterowie potrafią mówić o swoich lękach i potrzebach wprost?
Czy Ty potrafisz rozmawiać o swoich pragnieniach, emocjach itd.?
Z kim rozmawiasz lub chciałbyś/chciałabyś porozmawiać o tym co przeżywasz?
Film dotyka również tematu wiary i duchowości, ale unika jednoznacznych ocen.
Jak odbierasz obecność religii w filmie?
„Każdy w cos wierzy” – mówi Pablo do Maite – „Ainara wierzy w Boga – Ty w globalne ocieplenie”
Co sadzisz o takim stwierdzeniu?
W co/kogo Ty wierzysz?
Wbrew pozorom Ainara nie jest jedyna bohaterka filmu. Równoważną postacią jest ciotka Maite, która również przechodzi pewien proces dojrzewania do decyzji.
Co sądzisz o jej drodze?
Maite deklaruje, że jest niewierząca, ale szanuje wiarę innych – czy ta deklaracja ma potwierdzenie w jej czynach? Dlaczego tak sądzisz?
Maite wielokrotnie powtarza, że Ainara cos „musi” – studiować, podróżować, doświadczać – co o tym sądzisz?
Jak się czujesz, gdy ktoś mówi Ci, że cos „musisz” robić?
W filmie ścierają się różne wizje szczęścia.
Jaka jest Twoja wizja szczęścia?
Co w ostatnim czasie sprawiło, że czułeś/czułaś się szczęśliwy/szczęśliwa?
„Niedziele” to także opowieść o dojrzewaniu i o momencie, w którym młody człowiek musi wziąć odpowiedzialność za swój wybór.
Czy w Twoim życiu był moment, w którym musiałeś/musiałaś podjąć decyzję „na wyrost”, bez pewności, że sobie poradzisz?
Jak interpretujesz zakończenie filmu?
Co oznacza ostatnia scena – Maite, która obserwuje z dystansu Pablo z ich synem?
Co do interpretacji filmu wnosi piosenka, którą wykonuje chór. Pojawia się ona także na napisach końcowych filmu. (Tekst poniżej)
Nie wierzę w Boga, który ingeruje w ludzkie sprawy.
lecz wiem, kochanie, że Ty wierzysz.
A gdybym wierzył — uklęknąłbym
i prosił Go o jedno:
by nie wtrącał się, gdy chodzi o Ciebie.
By nie tknął nawet włosa na Twojej głowie,
zostawił Cię dokładnie taką, jaka jesteś.
A jeśli uznałby, że musi Cię prowadzić,
niech prowadzi Cię
prosto w moje ramiona.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona.
Nie wierzę też w istnienie aniołów,
a jednak, gdy na Ciebie patrzę, zaczynam wątpić.
Gdybym wierzył — wezwałbym je wszystkie
i poprosił, by miały Cię w swojej opiece.
Niech każdy zapali dla Ciebie świecę,
by Twoja droga była jasna i czysta.
I żebyś szła, jak Chrystus, w łasce i miłości
A one prowadziły Cię w moje ramiona
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona.
Bo wierzę w miłość.
I wiem, że Ty wierzysz również.
Wierzę, że istnieje jakaś ścieżka,
którą możemy iść razem — Ty i ja.
Więc niech świece nie gasną.
Niech jej wędrówka będzie jasna i nieskalana.
Niech zawsze wraca.
Znów i znów.
Na zawsze.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona, o Panie.
W moje ramiona.
Lista wartości:
Altruizm, Asertywność, Bezinteresowność, Bezpieczeństwo, Bliskość, Bohaterstwo, Cierpliwość, Dobro, Duch, Empatia, Gościnność, Grzeczność, Hojność, Honor, Humor, Kreatywność, Lojalność, Mądrość, Męstwo, Miłość, Motywacja, Nadzieja, Niezawodność, Nonkonformizm, Odpowiedzialność, Odwaga, Opanowanie, Optymizm, Otwartość, Pasja, Piękno, Pokora, Pokój, Pomysłowość, Poświęcenie, Piękno, Prawda, Przyjaźń, Punktualność, Radość, Rozum, Rzetelność, Serce, Siła, Spójność, Szacunek, Szczerość, Szczęście, Transcendencja, Troska, Uczciwość, Umiar, Uporządkowanie, Uważność, Wdzięczność, Wiara, Wiarygodność, Wiedza, Wierność, Wolność, Wrażliwość, Wsparcie, Współczucie, Wyobraźnia, Wytrwałość, Zaangażowanie, Życie
